Hoe kijken jullie tegen fanboy-isme aan?

Fanboyisme is de ludieke variant van het fundamentalisme. Of het nu om games of levensbeschouwelijke opvattingen gaat, in beide gevallen is de aanhanger zo dogmatisch en puristisch geworden, dat hij geen oog meer heeft voor kritische geluiden en andere opvattingen. Zelfs de developer moet er nog weleens aan geloven, als deze niet voldoende vanilla of canoniek meer zou handelen.

Binnen de Minecraft-community zijn er gamers die uitsluitend oude versies spelen, omdat de nieuwe updates volgens hen niet meer vanilla zouden zijn. Binnen mijn kerk is een priesterbroederschap geëxcommuniceerd, omdat zij het laatste concilie weigert te erkennen en op eigen houtje bisschoppen is gaan wijden. De thema's zijn misschien heel verschillend, maar je ziet steeds dezelfde principes terugkeren.

Hoe irritant de hardcore fanboys ook waren tijdens de console wars 20 jaar geleden, ik mis dat wel. Vond het als Nintendo fanboy geweldig om alle reacties tussen kamp xbox en kamp ps te lezen. We probeerden ons als Nintys er in te mengen, maar er was geen plek voor, we werden keihard afgemaakt. Waar websites nu de vrede proberen te bewaken werd er toen veel meer toegestaan.
Vind het er nu wat softjes aan toegaan. Als ik nu domme reacties lees lach ik erom en reageer ik gewoon niet.

Ik vind je stukje nogal verwarrend, haha. De titel vraagt om hoe we aankijken naar fanboys en t stukje zelf gaat meer in om hoe we met elkaar omgaan en hoe we discussies voeren met elkaar.

Hoe ik tegen fanboys aankijk? Je kan ergens fan van zijn en dat mag maar wees wel gewoon n beetje open en eerlijk, met jezelf en met andere. Doe n beetje normaal, omdat het 1 een allesje is voor jou betekend dat niet dat het iedereen zijn favoriet is. Respecteer dat. Ik speel veel op Sony PlayStation maar zou mezelf geen fan noemen, heb genoeg hekelingen aan bepaalde aspecten... *Kuch PS+ kuch*.

Over hoe we met elkaar discussiëren?? Ik zou zeggen doe het respectvol, behoudt het feitelijk juist met goede feiten. We kunnen het altijd oneens zijn met elkaar, dat mag maar de feiten liegen niet.

Ik heb niks tegen fanboygedrag, als het maar samen blijft gaan met kritisch oordelen. Zodra dat laatste vervalt neem ik mensen niet meer serieus. Maar ergens is fanboygedrag toch best mooi. Ik ben een Nintendo fanboy, ik hou van dat bedrijf en zal dat altijd blijven doen. Ik verdedig ze ook als ik vind dat ze onterecht aangepakt worden. Maar ik ben niet blind voor kritiek. Ik vond hun Wii tijdperk klote, niet mijn ding. Ik vind dat ze weinig snappen van online gaming op hun consoles. Ik vind dat ze veel te lang wachten met bepaalde vervolgen. Maar ik hou wel van Nintendo.

Op deze site en sowieso op het internet lopen wel een stel blinde fanboys rond die flink irritant gedrag vertonen. Hier block ik zulke mensen, online scrol ik ze voorbij. Besteed daar mijn tijd niet aan. Ik ben de tijd dat ik anderen wil overtuigen van mijn gelijk al jaren voorbij en andersom draai ik ook niet meer zo snel bij met tegenargumenten. Leven en laten leven. Maar ik zeg er wel wat van als ik feitelijke onzin zie.

Het is denk ik best wel logisch gedrag. Je koopt iets omdat je het leuk vindt, en in het geval van consoles koop je ze vaak, omdat de voorgangers tof waren. Als je dan eenmaal die nieuwe console in huis hebt, dan wil je het ook voor jezelf rechtvaardigen/goed praten. Daarnaast willen mensen ook niet iets tofs missen.

Ik ben een Nintendofan in zekere mate. Ik hoop altijd dat de games die zij uitbrengen gewoon goed scoren in de reviews en dat ik er net zoveel plezier uithaal (of misschien wel meer) als bij de toppers die ze in het verleden uitbrachten. Als er dan eens een iets mindere game uitkomt waarvan je het niet verwacht, zoals bijv. Metroid Prime 4 vorig jaar, dan ga je toch naar dingen zoeken die het voor jou wel tof maken.

Daarnaast vond ik het eerder stiekem niet erg dat de vooraf gedoodverfde toppers op andere consoles (die ik niet had) minder scoren, zodat ik dan het idee had dat er op Nintendo de meeste toffe exclusives uit zijn. Dat was dan niet zozeer dat ik andere mensen het plezier niet gunde, maar meer om zelf het gevoel te krijgen dat ik de juiste aanschaf had gedaan. Moet wel zeggen dat dit sinds ik gewoon werk niet echt meer zo is. Dat was vooral rond mijn 17e/18e bij de GameCube. Die had natuurlijk veel minder games dan de PS2, maar als Nintendofan was dat wel te verdedigen destijds. Maar zoals ik zei, dat verdedigen had je eigenlijk niemand mee. Je deed het puur voor jezelf.

Vind het altijd wel tof. Leuk om ergens fan van te zijn! Helaas draaien mensen er online alleen in door met onzin, maar daar prik je meestal zo doorheen. Het is vooral vervelend als ze andere gebruikers of topics lastigvallen en bestoken, puur omdat het niet hun platform is

Ik heb er geen probleem mee dat mensen fan van iets of iemand zijn zolang de discussie respectvol verloopt. Of dat nu over jouw favoriete console gaat, favoriete artiest of voetbalclub, het maakt me niet uit als je maar niet verbaal of fysiek agressief gaat worden.

Persoonlijk meng ik me nooit in fanboydiscussies omdat ik daar geen energie wil insteken. Soms is het wel eens vermakelijk om te lezen maar soms voel ik in sommige discussies plaatsvervangende schaamte als blijkt dat 2 volwassen personen hun favoriete bedrijf of artiest verdedigen alsof hun leven er vanaf hangt. Van pubers zou ik het nog begrijpen. Pubers zijn nu eenmaal pubers.

Zelf ben ik ook wel fan van bepaalde games en andere kunstvormen. Bij mij draait het dan puur om de game of bij een artiest puur om hun muziek en de personen achter de muziek of developers achter de game interesseren mij eigenlijk niet. Ik heb er ook geen behoefte aan, net zoals ik er geen behoefte aan heb om iemand te overtuigen van mijn voorkeur voor eender wat dan ook.
Als ik een bepaalde game, film of bier top vind en iemand anders niet, dan is het zo. Smaken en voorkeuren verschillen nu eenmaal.

Ik heb geen moeite met fanboygedrag. Ik ben zelf een grote fan van Nintendo, maar dat betekent niet dat ik alles wat ze doen meteen op een voetstuk plaats.
Als ik fanboygedrag tegenkom dat me niet aanstaat, negeer ik het meestal. Maar bij zo'n eindeloze, herhalende discussie wil ik nog wel eens reageren met: ‘Draaien we weer dezelfde langspeelplaat?’ 

Je kunt er natuurlijk ook altijd voor kiezen om niét te reageren en je energie te steken in discussies die wél leuk zijn.

Discussies vind ik juist ontzettend leuk, leerzaam en soms verhelderend. Zolang iedereen zich aan de regels houdt, niet koste wat het kost z'n gelijk wil halen (het welbekende ‘de mijne is groter dan de jouwe’-syndroom) en respectvol blijft naar elkaar, kun je een hele mooie discussie hebben.

Wat ik helaas wel vaker heb meegemaakt, zijn toxische discussies waarin mensen je echt proberen ondersteboven te praten met respectloze bagger en 'onderbouwde' argumenten uit de socialmedia-fabeltjeskrant. Die worden gelukkig snel de kop ingedrukt door de community en de redactie, die hierin een fijne waakhondfunctie vervullen.

Toch merk ik dat het steeds vaker voorkomt dat mensen er puur op uit zijn om stennis te schoppen en onnodig te provoceren. De stennisschoppers hebben blijkbaar helaas ook de weg naar deze website gevonden.